Wzorzec rasy - Silky Beauty Chihuahua Kennel

Wzorzec rasy FCI 218/15.09.2010/GB

KRAJ POCHODZENIA: Meksyk

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 28.07.2009 (wersja polska listopad 2010)

UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa, Sekcja 6 Chihuahueño

Bez prób pracy

Krótki rys historyczny:

Chihuahua jest uznawany za najmniejszą rasę świata a nosi nazwę największego stanu Republiki Meksyku (Chihuahua). Przypuszcza się, że psy te żyły w stanie dzikim i w okresie cywilizacji Tolteków zostały schwytane i oswojone przez tubylców. Podobizny ozdobnego psa zwanego «Techichi», który żył w mieście Tula były używane jako ozdoby obiektów architektonicznych w mieście. Posągi te przedstawiają psy bardzo podobne do współczesnego Chihuahua.

Wrażenie ogólne:

Pies tej rasy ma zwarte ciało. Niezwykle ważny jest fakt, że jego czaszka jest wysklepiona w kształcie jabłka i że nosi on swój umiarkowanie długi ogon bardzo wysoko, bądź to zagięty, bądź też w kształcie półkola z końcową częścią ogona skierowaną w stronę lędźwi.

Istotne proporcje:

Długość ciała nieznacznie większa niż wysokość w kłębie. Pożądany jest jednak prawie kwadratowy tułów, szczególnie u samców. U suk, ze względu na funkcje rozrodcze, dopuszczalny jest nieco dłuższy tułów.

Zachowanie / Temperament:

Żywy, czujny, ruchliwy i bardzo odważny

WYGLĄD

GŁOWA

MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: wyraźnie zaokrąglona głowa w kształcie jabłka (cecha charakterystyczna rasy).
Stop: wyraźnie zaznaczony, głęboki i szeroki, czoło wypukłe już od nasady kufy.

TRZEWIOCZASZKA:
Nos: dopuszczalny każdy kolor. Umiarkowanie krótki, zadarty nieznacznie do góry.
Kufa: krótka, z profilu prosta, szeroka u nasady, zwężająca się w kierunku nosa.
Wargi: suche, ściśle przylegające.
Policzki: nieznacznie rozwinięte, bardzo suche.
Uzębienie: zgryz nożycowy lub cęgowy. Tyłozgryz, przodozgryz, jak również wszystkie inne wadliwe typy zgryzu muszą być surowo oceniane.
Oczy: duże, okrągławe w kształcie, bardzo wyraziste, nie wyłupiaste, bardzo ciemne. Oczy jaśniejsze są dopuszczalne, ale niepożądane.
Uszy: duże, stojące, rozwarte, szerokie u nasady, zwężają się stopniowo ku zaokrąglonym nieco końcom. W spoczynku nachylone na bok pod kątem 45°.

SZYJA

Górna linia nieco łukowata, umiarkowanej długości, grubsza u psów niż u suk. Bez łałoku. U odmiany długowłosej obecność dłuższego włosa tworzącego kryzę jest nadzwyczaj pożądana.

TUŁÓW

Zwarty i mocnej budowy.
Kłąb: tylko lekko zaznaczony.
Grzbiet: krótki i mocny.
Lędźwie: mocno umięśnione.
Zad: szeroki i mocny; prawie płaski lub nieznacznie opadający.
Klatka piersiowa: szeroka i głęboka, żebra mocno wysklepione. Widziana z przodu pojemna, lecz nieprzesadnie. Widziana z boku sięga do łokci. Nie beczkowata.
Linia dolna: utworzona przez wyraźnie podciągnięty brzuch. Brzuch obwisły dopuszczalny, lecz niepożądany.
Linia górna: prosta.

OGON

Osadzony wysoko, płaski w wyglądzie, umiarkowanej długości; szeroki u nasady, zwężający się stopniowo w kierunku koniuszka. Sposób noszenia ogona jest ważną cechą charakterystyczną rasy: w ruchu jest noszony wysoko, nieco zagięty, bądź w postaci półkola, z końcówką skierowaną ku lędźwiom, co przydaje tułowiowi równowagę. Nigdy nie powinien być noszony między tylnymi nogami, ani zakręcony poniżej linii grzbietu. Szata na ogonie zależy od odmiany i powinna być zharmonizowana z szatą na tułowiu. U odmiany długowłosej szata na ogonie tworzy pióro. W spoczynku ogon jest opuszczony i tworzy niewielkie, haczykowate zagięcie.

KOŃCZYNY

KOŃCZYNY PRZEDNIE: widziane z przodu tworzą linię prostą z łokciami. Widziane z boku są prostopadłe do podłoża.
Łopatki: nie są nadmiernie umięśnione.
Ramię: dobre kątowanie pomiędzy łopatką, a kością ramienną.
Łokcie: mocne i przylegające ściśle do tułowia, co zapewnia swobodny ruch.
Przedramię: proste, dobrej długości.
Nadgarstki: nieznacznie ugięte, mocne i giętkie.

ŁAPA: bardzo mała i owalna, z palcami rozstawionymi lecz nie płaskimi ( ani zajęcza, ani kocia łapa) . Pazury szczególnie mocno łukowate i umiarkowanie długie. Opuszki dobrze wykształcone i bardzo elastyczne. Palce dodatkowe niepożądane.

KOŃCZYNY TYLNE: dobrze umięśnione z długimi kośćmi, prostopadłe do podłoża i równoległe w stosunku do siebie, z dobrym kątowaniem w stawach biodrowych, kolanowych i skokowych, w harmonii z kątowaniem kończyn przednich.
Stawy skokowe: ścięgna Achillesa krótkie i dobrze wykształcone; widziane z tyłu są dość szeroko rozstawione i prostopadłe do podłoża.

CHODY: Kroki są długie, sprężyste, energiczne i żwawe z długim wykrokiem i mocną akcją tyłu. Oglądane z tyłu, kończyny tylne powinny być prowadzone prawie równolegle w stosunku do siebie, tak, żeby ślady stóp pokrywały się ściśle ze śladami łap przednich. Wraz z przyśpieszonym tempem ruchu kończyny wykazują tendencję do zbieżności w kierunku środka ciężkości (ruch jednośladowy). Ruch pozostaje swobodny i sprężysty bez widocznego wysiłku, z głową uniesioną do góry i prostym grzbietem.

SKÓRA

Gładka i elastyczna na całym ciele.

SZATA

SIERŚĆ: w rasie tej są dwie odmiany szaty.

krótkowłosa: szata jest krótka, przyległa na całym ciele. Jeśli jest podszycie, włos jest nieco dłuższy; rzadsza szata w okolicy gardła i podbrzusza jest dopuszczalna; nieco dłuższy włos na szyi i ogonie, krótki na pysku i uszach. Szata jest błyszcząca, a jej struktura miękka. Psy bezwłose nie są tolerowane.

długowłosa: szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista. Podszycie pożądane niezbyt gęste. Szata jest dłuższa, tworzy pióra na uszach, szyi, tylnych partiach kończyn przednich i tylnych, na łapach i ogonie. Psy z przesadnie długą i przesadnie obfitą szatą nie są akceptowane.

MAŚĆ: wszystkie kolory, we wszystkich możliwych odcieniach i kombinacjach są dopuszczalne z wyjątkiem umaszczenia marmurkowego.

WAGA: w tej rasie brana jest pod uwagę tylko waga, nie wzrost. Idealna waga: między 1.5 a 3 kg. Jednak psy między 500 gr a 1,5 kg są akceptowane. Okazy ważące poniżej 500 gr i ponad 3 kg powinny być dyskwalifikowane.

MAŚĆ